Kamica nerkowa u dzieci

Około 1% wszystkich pacjentów chorujących na kamicę nerkową stanowią dzieci. Znacznie częściej występuje ona w Turcji oraz krajach azjatyckich (obszary endemiczne). Kamica u dzieci cechuje się wysokim ryzykiem nawrotu, dlatego u wszystkich pacjentów stosuje się rozszerzoną diagnostykę metaboliczną (badania krwi, badania 24-godzinnej zbiórki moczu, badanie składu kamienia) w celu ustalenia przyczyny kamicy i wczesnego wdrożenia leczenia profilaktycznego.

Kamica nerkowa u dzieci często jest związana z wadami wrodzonymi układu moczowego (wodonercze na tle zwężenia połączenia miedniczkowo-moczowodowego, refluks pęcherzowo-moczowodowy, pęcherz neurogenny).

Metody diagnostyki

Metody diagnostyki obrazowej nie różnią się od metod stosowanych u pacjentów dorosłych, z tym że preferowaną, „pierwszą” metodą diagnostyczną jest USG (ze względu na brak promieniowania). Także w przypadku leczenia powinno się przede wszystkim zacząć od metody małoinwazyjnej, jak pozaustrojowe kruszenie kamieni za pomocą fali uderzeniowej (tzw ESWL). Wskazania do zabiegu, podobnie jak i wskazania u dorosłych, stanowią złogi do 20 mm. Przy większych kamieniach stosuje się przezskórne usunięcie złogów z nerki.

Bibliografia

1. Kamińska A, Bieroza I. Kamica układu moczowego u dzieci. Nowa Pediatria. 2011
2. Alon U, Warady BA, Hellerstein S. Hypercalciuria in the frequency-dysuria syndrome in childhood. J Pediatr. 1990
3. Alon US. Medical treatment of pediatric urolithiasis. Pediatr Nephrol. 2009
4. Mahmud M, Zaidi Z. Percutaneous nephrolithotomy in children before school age: Experience of Pakistani centre. BJU Int. 2004

Zobacz także:

Kamica a zakażenia układu moczowego

Czytaj artykuł

Zobacz także:

Kamica nerkowa w ciąży

Czytaj artykuł