Kamica nerkowa w ciąży

Czynniki predysponujące do kamicy w ciąży:

  • Zastój moczu. Powiększona macica uciska na moczowód (bardziej po stronie prawej), powodując wodonercze.
  • Produkcja estrogenów oraz progesteronu, które działają rozluźniająco na moczowód, utrudniając odpływ moczu z nerek.
  • Zwiększony przepływ krwi przez nerki powoduje zwiększone wydalanie z moczem wapnia, sodu oraz kwasu moczowego.
  • Produkcja witaminy D3 przez łożysko. Prowadzi to do zwiększonego wchłaniania wapnia z przewodu pokarmowego i podwyższenia stężenia go w moczu.

Objawowa kamica występuje z reguły w II lub III trymestrze i bardzo rzadko w I. Dwukrotnie częściej występuje kamica moczowodowa, jednakowo po obu stronach. Przeważnie są to złogi fosforanowo-wapniowe.

Diagnostyka kamicy nerkowej w ciąży ma bardzo duże znaczenie, gdyż kolka nerkowa może prowadzić do przedwczesnego porodu. Diagnostykę zaczyna się przede wszystkim od USG jamy brzusznej. Jeśli kamień umiejscawia się w dolnym odcinku moczowodu, bardzo wartościowym badaniem może okazać się USG przezpochwowe. Przy dużych wątpliwościach, w wyjątkowych przypadkach, stosuje się pojedyncze zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej lub tomografię komputerową niską dawką. Badań rentgenowskich powinno się szczególnie unikać w I trymestrze, ze względu na ryzyko wad wrodzonych u dziecka. Najczęściej stosowanym leczeniem kamicy nerkowej oraz moczowodowej w ciąży jest odbarczenie nerki, czyli założenie cienkiego cewnika biegnącego od nerki do pęcherza moczowego (cewnik JJ, pig-tail) lub cienkiego cewnika bezpośrednio do nerki w okolicy lędźwiowej (nefrostomia). Dopiero po porodzie w drugim etapie usuwa się kamień z nerki lub moczowodu.

Zobacz także:

Kamica nerkowa u dzieci

Czytaj artykuł

Zobacz także:

Leki, które mogą wywoływać kamicę nerkową

Czytaj artykuł